معرفی کتاب بررسی اسیدپاشی در حقوق کیفری ایران

کتاب بررسی اسیدپاشی در حقوق کیفری ایران اثر مختار فتاحی، از یک طرف خلأ قانونی در خصوص اسیدپاشی و از طرف دیگر دسترسی آسان به اینگونه ترکیبات شیمیایی و اسیدی که باعث سهولت و کثرت وقوع این جرم شده را نشان می‌دهد.

یکی از جرایمی که امروزه رواج بسیار زیادی یافته، اسید پاشی می‌باشد که به شدت موجب انزجار افکار عمومی است. علت این انزجار را علاوه بر صدمات جبران ناپذیری که بر قربانی جرم وارد می‌شود، باید در ایجاد هراس و وحشت و بر هم خوردن امنیّت و آسایش جامعه دانست. این جرم به دلیل سهولت نسبی و آثار سویی که می‌تواند بر جسم قربانی باقی گذارد اهمیّت ویژه‌ای دارد. با این وجود این جرم از جرایمی می‌باشد که در کتب و مقالات حقوقی مهجور مانده است.

در سال‌های ۱۳۳۴ تا ۱۳۳۷ ما شاهد کثرت وقوع این جرم بوده‌ایم (آقایی نیا، ۱۳۸۶:۳۱۰) و به دلیل خلأ قانونی مسائل مربوط به این حوزه، عمدتاٌ در مواد ۱۷۱، ۱۷۲ و ۱۷۳ قانون مجازات عمومی سال ۱۳۰۴ بررسی می‌شد که تناسبی با قباحت عمل ارتکابی نداشته و ضرورت ایجاب می‌کرده، مقررات خاصی راجع به این جرم نوظهور وضع گردد، لذا قانون‌گذار در سال ۱۳۳۷ ماده واحده‌ای تحت عنوان لایحه قانونی مربوط به مجازات پاشیدن اسید را تصویب نمود.

اسید پاشی نوعی دیگر کشی و دیگر آزاری می‌باشد. این جرم بدین گونه محقق می‌شود که شخص با پاشیدن اسید یا ترکیبات شیمیایی دیگر موجب بروز قتل یا صدمات جسمانی بر قربانی می‌شود، این جرم از جرائم مقیَد به نتیجه می‌باشد. از آنجا که امکان قصاص برای قربانی جرم نسبت به مرتکب وجود دارد، اشاره‌ای به کتب فقهی در این زمینه مثمر اثر خواهد بود؛ در کتاب جواهر الکلام، تحریر روضه و شرح لمعه، علّت قصاص نفس را گرفتن جان شخص بی گناه و علّت قصاص عضو را تلف کردن عضو می‌داند (محمدی،۱۳۷۴:۱۸۸).

در بخشی از کتاب بررسی اسیدپاشی در حقوق کیفری ایران می‌خوانیم:

از آنجا که اسیدپاشی جرمی است عمدی، خواست و اراده فاعل در ارتکاب رفتار مجرمانه ضروری می‌باشد؛ اراده ارتکاب همان خواستن فعل یا ترک فعل است. در عرف حقوقی گاه اراده را مرادف با عمد به کار می‌برند که متضمن همان عمد در فعل به معنی خواست فعل است. اراده در تمامی جرائم اعم از عمدی و غیر عمدی و حتی در جرائم خلافی وجود دارد، بنابراین زمانی می‌توان جرم را عمدی دانست که اراده ارتکاب با قصد مجرمانه مقارن باشد، لذا در صورتی که اراده ارتکاب بر قصد مجرمانه پیشی بگیرد، جرم واقعیت نمی‌یابد و هم چنین اگر اراده ارتکاب بلافاصله پس از قصد مجرمانه واقعیت پیدا نکند باز هم جرم محقق نمی‌گردد. در واقع رفتار مجرمانه باید از روی اراده و اختیار بر روی انسان مورد نظر انجام شده باشد، نه اینکه بر اثر عواملی مانند جنون، مستی، اجبار و هیپتونیزم هیچگونه اختیاری در ارتکاب رفتار مجرمانه نداشته باشد؛ ارتکاب یابد (محمد صادقی،۱۳۸۹: ۹۴).

اگر وقوع فعل یا ترک فعل مجرمانه را از لحاظ طول مدت تحقق در نظر بگیریم، جرم به جرم آنی و مستمر تقسیم می‌شود. به عبارت دیگر با توجه به این که دوام و استمرار عمل معین یا آثار و نتایج آن، ملحوظ نظر قانون گذار قرار گرفته باشد یا خیر، جرم به دو دسته مستمر و آنی تقسیم می‌گردد (ساولانی، ۱۳۹۲: ۱۴۳). جرم آنی به فعل یا ترک فعلی گفته می‌شود که تحققان دفعتاً یا در فاصله زمانی کوتاهی انجام می‌گیرد. در واقع وقتی عنصر مادی جرم در یک لحظه واقع می‌شود به آن جرم، جرم آنی می‌گویند. به عبارت دیگر هرگاه توصیف مجرمانه منحصراً متوجه عمل معین باشد که دفعتاً انجام می‌گیرد در این صورت آن جرم را باید جرم آنی بشمار آورد. جرم موضوع ماده واحده نیز از جرائم آنی می‌باشد که به محض پاشیده شدن اسید محقق می‌گردد. هم‌‌چنین جرم موضوع ماده واحده جرمی ساده می‌باشد که عنصر مادی جرم با یک اقدام که همان پاشیدن اسید و سایر ترکیبات شیمیایی است محقق می‌گردد.

فهرست مطالب

مقدمه

فصل اول: کلیات

فصل دوم: بررسی عناصر جرم اسید پاشی

فصل سوم: مجازات اسیدپاشی

فصل چهارم: اسیدپاشی از منظر جامعه

منابع

معرفی کتاب کتابداری پزشکی

تمرکز کتاب کتابداری پزشکی نوشته جفری تی. هیوبر و فیلی تو. کیفنر، بر روندها و موضوعات جاری در حوزۀ سلامت است و شامل طراحی و توزیع خدمات اطلاعات سلامت، بنیان‌های کتابداری پزشکی، نظام‌های فعلی مراقبت سلامت، خدمات اطلاعاتی دانش بنیان، جایگاه حرفه‌ای کتابداران، و شبکه‌های حرفه‌ای است.

کتابداری پزشکی (Health librarianship) یک کتاب درسی مقدماتی است با رویکردی جامع در زمینۀ صلاحیت‌های حرفه‌ای مورد نیاز کتابداری پزشکی. این کتاب به عنوان یک متن مقدماتی برای این رشته تالیف شد. کتابداری پزشکی، یا کتابداری علوم سلامت، در ارتباط با منابع اطلاعاتی و خدمات خاص علوم پزشکی و سلامت است. به طور کلی، متخصصان کتابداری و اطلاع‌رسانی پزشکی در این رشته تخصص دارند. محیط‌های کار آنان شامل کتابخانه‌های مراکز دانشگاهی علوم سلامت، کتابخانه‌های بیمارستانی، کتابخانه‌های تخصصی، کتابخانه‌های بیماران یا سلامت مصرف‌ کننده، و کتابخانه‌های عمومی ارائه‌ دهندۀ خدمات سلامت مصرف‌ کننده می‌شود.

حرفه‌مندان کتابداری پزشکی، یا کتابداری علوم سلامت، علاقه‌مند به تهیۀ خدمات و منابع اطلاعاتی خاص در حوزۀ سلامت و علوم پزشکی هستند. محیط‌هایی که این متصدیان ارشد دانش (CKOها) در آن‌جا کار می‌کنند شامل کتابخانه‌های مراکز دانشگاهی علوم سلامت، کتابخانه‌های بیمارستانی، کتابخانه‌های تخصصی، کتابخانه‌های مراکز یادگیری سلامت مصرف‌ کنندگان یا بیماران، و کتابخانه‌های عمومی که خدمات سلامت مصرف‌ کنندگان را عرضه می‌کنند، می‌شود.

کتابخانه‌های دانشگاهی علوم سلامت به تأمین‌ کنندگان مراقبت سلامت، اعضای هیئت علمی، دانشجویان، و پژوهشگران خدمت می‌کنند. علاوه بر مجموعه‌های عمومی، مجموعه‌های تاریخی نقش مهمی در کتابداری پزشکی، به ویژه در کتابخانه‌های بزرگ و دانشگاهی مراکز علوم سلامت ایفا می‌کنند. این خدمات برای آموزش و یادگیری موفق حیاتی هستند، و در تولید نیروی کار شایسته برای مراقبت‌های سلامت آینده انکار ناپذیرند. برخی کتابخانه‌های دانشگاهی مراکز علوم سلامت به مصرف‌ کنندگان مراقبت‌های سلامت نیز خدمت‌رسانی می‌کنند، در حالی که برخی دیگر آنان را به کتابخانه‌های بیماران یا مراکز یادگیری ارجاع می‌دهند.

در محیط بیمارستانی، خدمات اطلاعاتی بالینی فراهم شده توسط متخصصان اطلاعاتی ممکن است به مثابه مسئلۀ مرگ و زندگی بیمار باشد. علاوه بر تأمین‌ کنندگان مراقبت سلامت، کتابخانه‌های بیمارستانی به دانشجویان دوره‌های دستیاری، یا نوبت کاری بالینی نیز خدمت می‌کنند. بر اساس اندازۀ بزرگی بیمارستان، ممکن است کتابخانه‌های بیماران یا مراکز یادگیری جداگانه‌ای وجود داشته باشد.

کتابخانه‌های تخصصی، از جمله کتابخانه‌هایی که در مراکز پژوهشی زیست‌ پزشکی و فناوری زیستی هستند، که ممکن است بر جنبه‌های کاری مؤسسه یا ابتکارهای تحقیق و توسعه تمرکز کنند. خدمات و مدیریت دانش بنیان برای کشف نوآوری‌های درمانی بسیار ضروری هستند.

جفری تی. هیوبر (Jeffrey T Huber) و فیلی تو. کیفنر (Feili Tu Keefner)، در این کتاب به دقت چگونگی اشتراک دیدگاه متخصصان اطلاعات سلامت را مستند کرده‌اند و انواع مختلف خدمات در محیط‌های خود را فراهم می‌کنند. علاوه بر این، توضیحات هر بخش به عنوان راهنمایی برای توسعۀ صلاحیت‌های حرفه‌ای توسط کتابدار فردی و تسهیل پیشرفت شغلی به کار برده خواهد شد.

فهرست مطالب

فصل ۱: مقدمه‌ای بر کتابداری و کتابخانه‌های علوم پزشکی

فصل ۲: جای دادن کتابداری پزشکی در محیط‌های بهداشتی و درمانی

فصل ۳: بهداشت و درمان مبتنی بر شواهد / عملکرد مبتنی بر شواهد

فصل ۴: منابع و خدمات سازمان‌های دولتی و انجمن‌های حرفه‌ای

فصل ۵: کتابداری پزشکی: مدیریت و اجرا

فصل ۶: خدمات فنی در کتابخانه‌های علوم پزشکی

فصل ۷: خدمات عمومی در کتابخانه‌های علوم پزشکی

فصل ۸: بازیابی اطلاعات

فصل ۹: پیش‌برد مهارت‌های بین فردی: کتابداری پزشکی مصرف‌ کننده

فصل ۱۰: سواد سلامت

فصل ۱۱: خدمات کمک‌ رسانی

فصل ۱۲: انفورماتیک زیست‌ پزشکی و سلامت

معرفی کتاب مجموعه مقالات نخستین هم‌اندیشی معنی‌شناسی

هدف کتاب مجموعه مقالات نخستین هم‌اندیشی معنی‌شناسی نوشته کورش صفوی، معرفی و بررسی مهم‌ترین نظریه‌هایی در نظر گرفته شده است که از میانۀ قرن بیستم میلادی تا پایان نخستین دهۀ قرن بیست و یکم، در حکم بارزترین تلاش‌های معنی‌شناسان برای مطالعۀ «معنی» در زبان به دست داده شده‌اند.

این هم‌اندیشی در برنامۀ آموزشی خود، مجموعۀ سخنرانی‌هایی را در بر می‌گرفت که با هدف معرفی نظریه‌های مورد نظر برحسب تاریخ طرح این نگرش‌ها، نیمه‌ای از زمان هم‌اندیشی را به خود اختصاص می‌داد. هدف اصلی بخش آموزشی هم‌اندیشی، تعیین امتیازها و نیز نارسایی‌های هریک از این نگرش‌های غالب بود تا در نهایت، در بخش پژوهشی هم‌اندیشی، روشی در مطالعه‌ی «معنی» معرفی شود و مورد بحث و بررسی قرار گیرد که بتواند جایگزینی مناسب برای چنین نگرش‌هایی باشد.

ترتیب مقالات در این مجموعه برحسب زمان معرفی هر نظریه مشخص شده است؛ هر چند، هر یک از مقالات از استقلال خاص خود برخوردار است و این ترتیب‌بندی مانع از این نخواهد بود که بتوان هر مقاله را مستقل از دیگر مقالات مطالعه کرد.

در بخشی از کتاب مجموعه مقالات نخستین هم‌اندیشی معنی‌شناسی می‌خوانید:

معنی‌شناسان برای جملاتی مانند «هوشنگ ساعت طلایش را نفروخته» از پیش‌ انگاری قائل می‌شوند که «هوشنگ ساعت طلا دارد». البته باید توجه داشت که شرایط مختلفی ازجمله آگاهی‌های ما در عدم امکان تحقق از پیش‌انگاری ‌می‌تواند دخیل باشد. به طور مثال به جملات زیر توجه کنید:

الف. مادربزرگ فرشته پیش از تمام کردن غذایش، یک بطری آب خورد.

ب. مادربزرگ فرشته پیش از تمام کردن غذایش، سکته کرد و مرد.

برای جمله الف می‌توان از پیش انگاری در نظر گرفت که بالاخره او غذایش را تمام کرده ولی در جمله بعد به دلیل آگاهی ما از ویژگی‌های «مردن» ازپیش‌انگاری امکان وقوع نمی‌یابد.

فوکونیه عدم امکان تحقق از پیش‌ انگاری را از طریق انسداد گذر از یک فضای ذهنی به فضای ذهنی دیگر توضیح می‌دهد. فوکونیه همچنین امکان گذر از فضای شامل به «فضای زیر شمول» و بالعکس را تحت «اصل بهینه‌سازی» معرفی کرده است. بر اساس این اصل اولاً عناصر فضای شامل در فضای زیرشمول دارای قرینه‌اند. ثانیا روابط موجود میان عناصر فضای شامل برای قرینۀ آن‌ها در فضای زیرشمول نیز صادق است و ثالثا مفروضاتی که برای فضای شامل در نظر گرفته می‌شود، برای فضای زیرشمول نیز صادق است.

فهرست مطالب

فرضیه معنایی کتز

نظریه معنی‌شناسی مفهومی

معنی‌شناسی منطقی

معنی‌شناسی جهان‌های ممکن

پیش‌نمونه‌ها و طبقه‌بندی مقولات

معنی‌شناسی زایشی

معنی‌شناسی شناختی

معنی‌شناسی، رده‌شناسی و تغییر زبان در رویکردی شناختی

این مطلب از وب سایت دانلود آهنگ جدید • آپ موزیک به صورت رپ انتشار گردید است.

دانلود آهنگ علی سفلی جذاب

گوش دهید به ترانه زیبای علی سفلا بنام جذاب از آپ موزیک

Exclusive Song: Ali Sofla | Jazab With Text And Direct Links In UpMusic

safsaf دانلود آهنگ علی سفلی جذاب

───┤ ♩♬♫♪♭ ├───

قسمتی از متن ترانه :

وجودتو آرامشه عشق تو تنها آرامشه واسه این آرامش ممنونم…

♬♫♪ با تو خوبه دیوونگی میخوام تو هم اینو بگی هر لحظه از عشقت میخونم ♬♫♪

….

♬♫♪ دل میبری با خنده هات جذابه ، چه طرز نگات منم عاشق لحن صدات عاشق  ♬♫♪

 

به جون خودم که بدون تو ، میگیره بهونه ی تو قلبم آشوبه بی تو!!!

UpMusicTag دانلود آهنگ علی سفلی جذاب
♬♫♪ من اسیر چشمای تو شدم که شدم بی خود از خودم دنیامی تو تنها تو ♬♫♪

دانلود با لینک مستقیم و کیفیت عالی

♬♫♪ به جون خودم که بدون تو میگیره بهونه ی تو قلبم آشوبه بی تو ♬♫♪

من اسیر چشمای تو شدم که شدم بی خود از خودم دنیامی تو تنها تو

به جون چشات میمیرم برات به جون چشات میمیرم برات

───┤ ♩♬♫♪♭ ├───

علی سفلی جذاب

دانلود آهنگ علی سفلی جذاب

معرفی کتاب هنری وروجک کتاب می‌خونه

کتاب هنری وروجک کتاب می‌خونه نوشته‌ی فرانچسکا سایمون، داستانی طنز، مصور و آموزنده با زبانی ساده و روان برای کودکان و نوجوانان است.

مجموعه ۲۴ جلدی «هنری وروجک» اثری از فرانچسکا سایمون (Francesca Simon) برای کودکان و نوجوانان به غیر از زبانی طنز دارای بار آموزشی و روان‌شناختی مسائل تربیتی است و به صورت غیرمستقیم به اثرات متفاوت تربیت روی فرزندان یک خانواده، ناهنجاری‌هایی مانند بیش فعالی، لجبازی و روش‌های غلط تربیتی همچون تحقیر کودک یا تبغیض اشاره می‌کند و با ظرافتی خاص ضمن تقابل شخصیت‌های داستان در موقعیت‌های مختلف، خواننده را غرق در ماجراهای خود کرده و به طور غیرمستقیم و در ضمیر ناخودآگاه این نکته را تداعی می‌کند که باید از انجام کارهای بد پرهیز کنیم.

فرانچسکا سایمون نویسنده کتاب، دوران کودکی خود را در کالیفرنیا گذراند سپس به دانشگاه آکسفورد رفت و به یادگیری تاریخ و ادبیات پرداخت. او در حال حاضر با خانواده‌اش در لندن زندگی می‌کند و تا به حال بیش از ۴۵ کتاب نوشته است. آثار او بیشتر در زمینه طنز کودکانه، نمایشنامه و آشپزی است. وی برنده‌ی جایزه بهترین کتاب کودک سال ۲۰۰۸ در جشنواره کهکشان کتاب بریتانیا شده است.

در بخشی از کتاب هنری وروجک کتاب می‌خونه (Horrid Henry’s Stink Bomb) می‌خوانیم:

مطمئناً پیتر در خلاصه‌هایش کتاب «موش به شهر می‌رود» را داشت. اصلاً مگر می‌شود او بدون آن کتاب‌های بچه‌گانه زندگی کند؟ اما برای یک روز در شهر بازی بودن او هر کاری لازم باشد می‌کند. هنری به سرعت از روی لیست پیتر برای خودش نوشت و فکر کرد: «آخیششش بالاخره نوشتم! ایووووووللللل! جایزه‌ی بزرگ من اومدم.» 

ولی بعد هنری یادش آمد خلاصه‌ی پنج کتاب برای برنده شدن در مسابقه کافی نیست. او شنیده بود که کلر هفده تا کتاب خوانده. اوووه! اگر لازم نبود او خلاصه‌ی کتاب بنویسد و یا اصلاً خانم اکس همه‌ی کتاب‌ها را نخوانده بود و همه چیز را بلد نبود او حتماً مسابقه را می‌برد. 

ولی کمی بعد ناگهان یک ایده‌ی فوق‌العاده به ذهنش رسید. او واقعاً از اینکه همچین فکری به سرش زده بود متعجب بود. البته کتاب‌هایی بود که خانم اکس راجع به آن‌ها چیزی نمی‌دانست. منظور هنری کتاب‌هایی بود که اصلاً نوشته نشده بود! هنری نگاهی به لیستش انداخت: «موش به شهر می‌رود، خاطرات شگفت‌انگیز موش در شهری که با سگ، گربه و اردک ملاقات می‌کند.» هنری فکر کرد: «آخه چرا این موش بدبخت و تنها باید فقط بره شهر؟» و بعد خیلی سریع شروع به نوشتن کرد: «موش به روستا می‌رود. او…» هنری مکث کرد. هیچ چیزی به ذهنش نمی‌رسید. موش می‌توانست در روستا چه چیزهایی ببیند؟

معرفی کتاب می‌خواهم قصه‌گو شوم

کتاب می‌خواهم قصه‌گو شوم نوشته‌ی شیدا مزکی، اهمیت تأثیرات داستان و نحوه‌ی درست بازگویی آن به کودکان را شرح می‌دهد. 

قصه‌گویی کهن‌ترین شکل ادبیات و آئین و سنتی دیرینه است. ما با زنده نگه داشتن آن، فرهنگ و داستان‌های یک مرز و بوم را زنده نگاه داشته‌ایم. از زمانیکه انسان‌های نخستین در کنار آتش گرد یکدیگر می‌نشستند، قصه‌گویی وجود داشته است و توسط پیران، راه و رسم زندگی و مقابله کردن با سختی‌ها به شکل قصه و افسانه برای کوچک و بزرگ روایت می‌شده است.

مادربزرگ‌ها و پدربزرگ‌های ما قصه‌گویان ماهری بودند و افسانه‌های قومی و ملی را برایمان نقل می‌کردند، آن‌ها کنار بچه‌ها می‌نشستند و کودکان را با عشق لمس می‌کردند، به چشمانشان نگاه می‌کردند، در لحظه احساساتشان را با آن‌ها شریک می‌شدند، نیاز کودکان را می‌دیدند، پای صحبت هایشان می‌نشستند، سوال‌هایشان را پاسخ می‌دادند، با آن‌ها می‌خندیدند، می‌ترسیدند، می‌گریستند و بدین‌گونه قصه‌ی خود را به پایان می‌رساندند.

امروزه نیز قصه‌گویی رواج دارد اما شکل آن کمی تغییر کرده است. زندگی مدرن مادربزرگ و پدربزرگ‌ها را از کودکان دور کرده است و مادرها و پدر‌ها به خاطر مشغله‌ی کاری زمان کمتری را به قصه‌گویی اختصاص می‌دهند ولی اهمیت و تأثیر قصه و قصه‌گویی کم نشده است و کودکان به آن علاقه‌مند و نیازمندند.

یکی از راه‌های آموزش کودکان، قصه گفتن است. کلاس علوم یا فیزیکی را تصور کنید که معلم، دروس علمی را در قالب داستان به کودکان آموزش می‌دهد. کودکان علاوه بر لذت بردن از کلاس، درس را یاد می‌گیرند و تمایل بیشتری برای حضور در کلاس دارند. حال اگر همین دروس با بیانی خشک آموزش داده شوند، نه کودک علاقه‌مند به یادگیری خواهد بود و نه آموزگار از کلاس خود لذت خواهد برد. چه اتفاق خوبی است اگر در مدارس از قصه‌گویان دعوت شود تا تسهیل کننده‌ی آموزش برخی از کتاب‌های درسی باشند.

از طریق قصه‌ها و افسانه‌ها می‌توان فرهنگ و تاریخ یک کشور را به کودکان آموزش داد. در بیشتر مدارس کشورهای مدرن، سال‌های ابتدایی آموزش کودکان به قصه‌گویی اختصاص دارد، چرا که با این روش قصه‌های کهن کشورشان را به کودکان انتقال می‌دهند و از کودکی حس میهن پرستی و کشور دوستی را در آن‌ها تقویت می‌کنند.

اما در ایران با روش‌های نامناسب و خشک داستان‌ها و اشعار کهن سرزمین‌مان آموزش داده می‌شود و باعث شده است نوجوان‌ها به سمت غرب گرایش پیدا کنند و از فرهنگ و تاریخ سرزمین خود دور شوند. حال هر چقدر که شما قصه‌ها و افسانه‌های کهن را برای فرزندانمان تعریف کنید، آن‌ها را به فرهنگ کشورمان نزدیک‌تر کرده‌اید و می‌توانید به آینده‌ای روشن ایمان داشته باشید.

در بخشی از کتاب می‌خواهم قصه‌گو شوم می‌خوانیم:

هر روز صبح به مدت ده دقیقه عضلات صورت خود را نرمش دهید. دهان خود را باز و بسته کنید و اجازه دهید فک و دهان آزادانه حرکت کنند. چشمان‌تان را باز و بسته کنید و آن‌ها را از نقطه‌ای به نقطه‌ی دیگر حرکت دهید، بدون حرکت دادن سر جسمی خیالی را، از سمت راست تا سمت چپ دنبال کنید.

برای آنکه با میمیک چهره‌ی خود و حالات و عواطف آن آشنا شوید، مقابل آینه تمرین کنید. متنی آماده کنید و مقابل آینه بخوانید، در حین روایت به حالات چهره‌ی خود دقت کنید، آن‌ها را بشناسید و تقویت کنید. برای مثال: اگر نمی‌توانید به خوبی حالت خشم را بیان کنید، از ابروهایتان استفاده کنید و با به هم رساندن آن‌ها احساس خشم را انتقال دهید.

اگر نمی‌توانید هر روز نرمش یا ورزش کنید، حداقل هفته‌ای یک یا دو بار نرمش کنید. با خشک شدن عضلات بدن، حرکات بدنی و نمایشی شما در حین اجرا محدود می‌شود و مجبور می‌شوید فقط به صورت سنتی قصه بگویید. پس اگر از طرفداران قصه‌های نمایشی و حرکتی هستید، ورزش کنید و بدن‌تان را آماده نگه دارید.

اگر شما هم از آن دسته انسان‌هایی هستید که در حین صحبت کردن و قصه گفتن از دست‌ها استفاده‌ی زیادی می‌کنید، این تمرین را انجام دهید زیرا استفاده‌ی بیش از اندازه از دستان موجب حواس پرتی مخاطب می‌شود و ذهن تماشاگر را از کلام شما دور می‌کند.

_ بهترین کار این است که بنشینید و دو دست خود را بین پاهایتان قرار دهید و متنی نسبتا طولانی را با صدای بلند بخوانید، هر گاه که دست هایتان را بلند کردید دوباره به جای اول برگردانید و ادامه‌ی متن را بخوانید. به این صورت ذهن شما برای دور نگاه داشتن و حرکت ندادن دست‌ها تربیت می‌شود و بعد از چند بار تمرین کردن، دیگر به هنگام اجرا دردسرساز نمی‌شوند.

فهرست مطالب

پیش گفتار نویسنده

فصل اول: چرا باید قصه بگویم؟

فرم شماره‌ی ۱

فصل دوم: آشنایی با انواع و ابزار قصه گویی

قصه‌گویی بدون ابزار

قصه‌گویی سنتی یا کلاسیک (بدون ابزار)

قصه‌گویی (با ابزار)

قصه‌گویی عروسکی (با ابزار)

قصه‌گویی نمایشی (با ابزار)

قصه و بازی (با ابزار)

نقالی (با ابزار)

پرده خوانی (با ابزار)

قصه خوانی یا کتاب خوانی (با ابزار)

قصه‌گویی کارتی یا تصویری (با ابزار)

قصه‌گویی صوتی (با ابزار)

قصه‌گویی با ابزار و بدون ابزار

قصه‌گویی حرکتی (هر دو)

قصه‌گویی به زبان اشاره (هر دو)

قصه‌گویی موزیکال (قصه و موسیقی) (هر دو)

قصه‌گویی گروهی (هر دو)

قصه‌گویی مشارکتی (هر دو)

قصه درمانی

فرم شماره‌ی ۲

فصل سوم: قصه‌گویی خلاق چیست

فرم شماره ۳

فصل چهارم: چگونه قصه‌گوی موفقی شوم؟

تمرین کنم

مدیریت کنم

ارتباط برقرار کنم

نمونه‌ای از پوشاک قصه گویی

فرم شماره‌ی ۴

فصل پنجم: سه طرح درس برای معلم‌ها

قصه‌ی اول: گلک چه مهربان است

فرم شماره ۵

قصه‌ی دوم: ماه پیشانی

فرم شماره‌ی ۶

قصه‌ی سوم: زال و سیمرغ

فرم شماره ۷

فصل ششم: جایگاه قصه‌گویی در ایران

آشنایی با وب سایت کودکانه و راه‌های ارتباطی با نویسنده‌ی کتاب

درباره فصلنامه فصلنامه علوم زمین فصلنامه علوم زمین

فصلنامه فصلنامه علوم زمین فصلنامه علوم زمین یک رسانه تخصصی ژئوماتیک، یک آموزشگاه حرفه ای و در پایان یک تیم مستعد و با دانش آکادمیک است که آینده را در پیشرو بودن متصور هستند

معرفی کتاب پا به پای باران

کتاب پا به پای باران نوشته‌ی هدایت الله بهبودی و مرتضی سرهنگی، دربردارنده‌ی تأثیرگذارترین گزارش‌هایی است که درباره‌ی ۸ سال جنگ تحمیلی گردآوری شده و نمای شهرهای استان خوزستان را بعد از پایان جنگ به تصویر می‌کشد.

این گزارش‌ها ‌مربوط به سال‌های ۱۳۶۷ و ۱۳۶۸ بوده و موضوع آن، مسائل پیرامون جنگ ایران و عراق ‌است. در این گزارش‌ها دیدار از جبهه‌های جنوب، مناطق جنگی، خانه‌ها و مردم جنگ زده، محتوای اصلی کتاب است.

نویسندگان چندی پس از خاموشی جنگ در خرمشهر و آبادان به آن شهر رفته و از آن مناطق گزارش تهیه کرده‌اند. آنان از جاده اهواز به خرمشهر می‌روند و این مسیر را که هنوز زخم‌های جنگ را بر پیکر خود دارند، توصیف می‌کنند. هرچه برای دوره‌‌ی دفاع مقدس سرمایه‌گذاری و کار شود، زیاد نیست؛ چون ظرفیت هنری و ادبی کشور برای تبیین این دوره، خیلی گسترده، وسیع و عمیق می‌باشد و از این ظرفیت تاکنون استفاده‌ خوب و درخوری نشده است.

در گزارش اول با عنوان «پا به پای باران» وضعیت شهرهای جنوب، روایتی از یک اسیر عراقی در مورد غارت شهر پس از اشغال توسط عراقی‌ها، شعری در رثای دکتر چمران، شرح استقامت و پایداری بسیجیان و شرحی از وضعیت شهر آبادان آمده است. در گزارش دوم با عنوان «ده متری زنبق» وضعیت شهر خرمشهر، گفت‌وگو با زنی که ۲۶ روز آغاز جنگ در جنگ‌های تن به تن در خرمشهر حضور داشته، حکایت تصرف خرمشهر و حضور ستون پنجم و خلق عربی‌ها در شهر، بازگشت به خرمشهر پس از آزادی و جمع‌آوری استخوان‌های شهدا و مواردی از این دست ذکر شده است.

این دو گزارش، گویا، پرسوز، دردمندانه و هنرمندانه هستند. نویسندگان کتاب نه تنها درد دل غریبانه‌ی یک شهر، بلکه یک ملت را پرمهر و دلسوز روایت می‌کنند. تاریخ ما بعدها نه فقط خرمشهر، جوان‌ها، پدر و مادرهای مقاوم آن را که این دل‌ها و وجدان‌های بیدار، حق‌جو و حق‌گو را نیز ستایش خواهد کرد که نگذاشتند قصه‌ی جهادی به آن عظمت در لابه‌لای یاوه‌گویی‌ها و هرزه‌ درایی‌های زمانه گم شود.

هدایت الله بهبودی در سال ۱۳۳۹ در تبریز متولد شد و دارای مدرک کارشناسی رشته تاریخ است. از مهم‌ترین فعالیت‌های او تاکنون کارشناسی و نظارت بر آثار منتشر شده دفتر ادبیات انقلاب اسلامی حوزه هنری و مدیریت این دفتر بوده است. مرتضی سرهنگی متولد ۱۳۳۲ تهران است. او تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی علوم اجتماعی نیمه تمام رها کرد و از سال ۶۷ تاکنون در دفتر ادبیات و هنر مقاومت حوزه هنری مشغول فعالیت است.

در بخشی از کتاب پا به پای باران می‌خوانیم:

من در سن ۵۸ سالگی به همراه گروهی از معلولان به خرمشهر برگشتم. وقتی رسیدم، شنیدم که دو پسرم شهید شده‌اند… وقتی از خانه پورحیدری‌ها بیرون می‌زنیم، نم مه چشمان ما را گرفته است. هنوز هم به خودمان نیامده‌ایم! چطور می‌شد دنیای بزرگ آنان در این حیاط چهل متری جای گیرد و خبر آن از همین ده متری زنبق بیرون نرود.

طنین شعر‌های شعرای گمنام صحن مسجد جامع را پوشانده است. کلماتی که باید از بستر یک ذهن موزون برخیزد و قامت‌هایی را بسراید که به اشاره ولایت ایستاده بودند. کلماتی که آمده بودند تا شاخه گلی از غزل یا رباعی را به گلزار شهدای خرمشهر هدیه کنند. کلماتی که بعد از این باید با لباس پاسداری از حجله خانه پورحیدری‌ها و از کوچه‌هایی مثل ده متری زنبق، از خیابان‌هایی چون طالقانی، از شهری مثل خرمشهر و از یاد‌هایی مثل جهان‌آرا، موسوی و… دفاع کنند تا خواندنی بشوند و ماندنی، برای همیشه.

خرمشهر که غزلی مثل اروند از کنارش جاری است، و خود قصیده‌ای است ناتمام، اکنون انبوه کلمات موزون دست در دست یکدیگر انداخته‌اند تا بیتی برای این قصیده ناتمام بیافرینند. قصیده‌ای که شهدا تا مرز آزادی خرمشهر آن را سرودند و امروز تکمله آن به گردن قلم‌هایی است که پیش از این مسلسل بودند.

بچه‌های سپاه، خرمشهر را میزبان پنجمین سال از برگزاری شب‌های شعر بسیج کرده‌اند و این شب‌ها پر بودند از شعرای کم‌نام و گمنام و لهجه‌هایی که بی‌تکلف از سراسر این خاک در پشت تریبون قرار می‌گرفتند. در این میان، ما هم آمده بودیم تا با لهجه گزارش برای کتاب مقاومت چند صفحه‌ای از صفحات جنوب مجروح داشته باشیم؛ و تو می‌توانستی ترحم فضا را از خالی بودن جای شعرای «اسمی» که به عیادت گل‌دسته‌های زخمی مسجد جامع نیامده بودند احساس کنی.

معرفی کتاب رازهای معنوی موفقیت

حسین رهیاب در کتاب رازهای معنوی موفقیت کوشیده تا با استفاده از روایات معصومین (ع) و داستان‌های دینی، رموز موفقیت در زندگی را بیان کند.

تردیدی نیست که انسان بی‌هدف به موفقیتی نخواهد رسید. هرکس خواهان موفقیت است باید هدفی را در نظر گرفته و بر طبق آن حرکت کند، ولی مشکل اینجاست که افرادی که محدود می‌اندیشند، محدود هم باقی خواهند ماند؛ یعنی، موفقیت ما متناسب با هدف ما و خواسته‌ی ماست. خواسته و هدف انسان باید والا و گرانسنگ باشد. گفته‌اند: «هیچ شرافت و افتخاری چون اهداف بلند نیست» یا «هر که بر نردبان همت‌ها بالا رود، ملت‌ها او را بزرگ بدارند» همچنین «هرگاه در طلب چیزی برمی‌آیی، بلند همت باش.»

جملات برگزیده کتاب رازهای معنوی موفقیت:

– دوراندیش‌ترین مردم کسی است که بردباری و عاقبت‌نگری در کارها، جامه‌ی زیرین و رویین او باشد.

– بر تو باد مداومت در کار، چه در زمان نشاط و شادابی و چه هنگام تنبلی و سستی‌.

– قوه‌ی اراده از درون سرچشمه می‌گیرد و پشتیبان بزرگ آن فکر است‌. کسی که فکر می‌کند اراده‌اش قوی است.

– شکست‌ها، پله‌های نردبان موفقیت هستند. کسی که از اولین شکست ناامید می‌شود لیاقت پیروزی ندارد.

– ضعیف‌ترین مردم کسی است که از به‌دست‌آوردن دوست عاجز باشد و ضعیف‌تر از او کسی است که دوستانش را از دست بدهد.

– هر کس حوادث کوچک را بزرگ شمارد، گرفتار حوادث بزرگ گردد.

در بخشی از کتاب رازهای معنوی می‌خوانیم:

بیشتر مردم تصور می‌کنند که افراد موفق‌، توانگر و نام‌آور، نبوغ و استعداد خاصی دارند؛ استعدادی که دیگران از داشتن آن بی‌بهره‌اند و علت موفقیت آنان بهره‌مندی از همان ویژگی‌هاست و علت بدبختی‌، فقر، گم‌نامی و ناکامی دیگران هم بی‌بهره بودن از همان صفات ممتاز است. به تصور عموم مردم‌، نبوغ و استعداد یعنی «نهایت کارایی ذهن در جنبه‌های مختلف کاری‌» یا «کارکرد فوق‌العاده‌ی ذهن در امورات مختلف‌» یا «توانایی شگرف و فوق‌العاده‌ی مغز در همه‌ی امور».

به باور مردم، فقط تعداد محدودی از افراد چنین ویژگی‌هایی دارند و سبب موفقیت‌، کامیابی و توانگری آنان نیز همین نبوغ است و بقیه‌ی مردم راهی برای رسیدن به موفقیت ندارند، زیرا نبوغ و استعداد ندارند. این تصور واهی که از بدو تولد به‌ صورت غیرارادی وارد ذهن ناخودآگاه افراد شده و در آن محیط رشد یافته و تثبیت می‌شود، در نوجوانی‌، جوانی و میان‌سالی مانع بروز و ظهور استعداد افراد شده و آنان را به‌ جای ارتقا به‌ سوی کمال‌، به‌ سمت انحطاط، فقر، بدبختی و درماندگی هدایت می‌کند که کمترین زیان آن قناعت‌پیشگی زیان‌آور، توقف در حدی معمول و متوسط و امتناع از تلاش برای پیشرفت و ترقی، نابودی استعدادها، نیروهای بالقوه‌ی خدادادی و هدر دادن امکانات‌، فرصت‌ها، عمر و جوانی است و این، مهم‌ترین زیان و ضرری است که احتمال دارد یک فرد در زندگی و عمر خود گرفتار آن گردد.

فهرست مطالب

راز اول: اهداف عالی و ایمان به آن‌ها

راز دوم: برنامه‌ریزی و آینده‌نگری‌

راز سوم: اعتمادبه‌نفس‌

راز چهارم: تلاش و پشتکار مداوم‌

راز پنجم: اراده‌ی قاطع و قدرت تصمیم‌گیری‌

راز ششم: نترسیدن از شکست‌

راز هفتم: توانایی ایجاد روابط عمومی قوی

راز هشتم: خطر کردن‌

راز نهم: کشف و هدایت استعداد راز دهم: عدم رضایت از زندگی‌

راز دهم: عدم رضایت از زندگی‌

منابع‌ و مآخذ

معرفی کتاب آزمون اندیشه‌های انتقادی معاصر

کتاب آزمون اندیشه‌های انتقادی معاصر نوشته‌ی زهره روحی، تلاشی است برای بررسی آثار برخی از اندیشمندانی که هر کدام به نوبه‌ی خود کوشیده‌اند افشاگر وضع موجود جامعه باشند.

سنگ بنای مدرنیته نفی آنچه هست و فراتر رفتن از وضع موجود است. از این منظر، همه‌ی کوشش‌های متفکران غربی در بازنگری‌های انتقادی خود، تلاشی است در جهت بازگرداندن مسیر «نه» گویی سرشت مدرن به هستی اجتماعی خود و ازسرگیری گفتمان‌هایی که سخنی جز افشاگری در باب قدرت انحصارطلب و تک ساحتی ندارد: رمزگشایی از کدهای خشونت‌آمیزی که توانسته است از راه تصرف قلمروهای رسمی، سبک زندگی و نحوه‌ی بودن، نظام سرکوب و انحصارطلب را نهادینه کند؛ تا جایی که قربانیان سرکوب در عین بی‌خبری و ناآگاهی، خود تبدیل به چماق نظام‌های سرکوب‌گر شده‌اند. 

بازخوانی یا بازنگری نقشی اساسی در اندیشه‌ی مدرن دارد؛ و گاه حتی اهمیتی ندارد که این بازنگری در کدام قلمرو صورت می‌گیرد؛ مهم نفس اهتمام و کوششی است که صرف بررسی موقعیت‌هایی می‌شود که تألیف‌گر نحوه‌ی نگاه و حضور در جهان (اجتماعی) است؛ چرا که به نظر می‌رسد تنها از این راه است که انسان مدرن می‌تواند، درکی روشن از تجارب زیسته‌ی خود داشته باشد و دست رد به سینه‌ی وضع موجودی ‌زند که مانع بزرگی است در سهیم شدن امکانات، قدرت و ثروتی که متعلق به همگان در جامعه است. 

اما به لحاظ هستی‌شناسی، به نظر می‌رسد انکارگری انسان در جامعه‌ی مدرن بیش از این‌هاست. چرا که با انحلال بنیان‌های متافیزیکی، ظاهراً راهی جز این باقی نمی‌ماند که به هستی اجتماعی روی آورد و نفی و انکار برآمده از بی‌بنیانی خود را به آن‌جا تسری دهد؛ و احتمالاً از این رو است که هر اندازه هم که با غفلت درآمیزد، یا پروژه‌هایی جهت رام و مطیع ساختنش طراحی شود، باز طغیان‌گر است و سرکش… 

اگرچه این نفس سرکش ممکن است با قهرمانی‌ها و دلاوری‌های اساطیری و افسانه‌ای جفت و جور به نظر آید، اما از همه‌ی آن‌ها فراتر می‌رود. زیرا نمی‌تواند سر بر هیچ درگاهی بیا‌ساید. مگر می‌شود وجودی که اساسش مبتنی بر «نفی» وضع موجود و نقد هست‌هاست، زمانی بر سرکشی‌هایش نقطه‌ی پایانی بگذارد!؟ وضعیت وجودی‌اش نه تنها نه گوی جهان پیشین مبتنی بر «آری» است، بلکه اصلاً حال و اساسش بر نقد و نفی آنچه هست استوار است. 

انسان و جامعه‌ی مدرن منتقد هستی اجتماعی، فرهنگی و… خود است. به واسطه‌ی سرشت انتقادی و نافی وضع موجود، از نظرش همواره چیزی از هستی خود و جهان تحریف شده است. به بیانی، با انسان و جامعه تفکیک‌ناپذیر از نحوه بودنی مواجهیم که اصالتش در «نه» گفتن به هر آن چیزی است که به قصد تحریف تعریفش می‌کند و متعینش می‌سازد. 

از این رو، هم انسان مدرن و هم جامعه‌ی او، آگاه یا ناخودآگاه، از فرهنگ و هنری تبعیت می‌کند که هنوز «نه» پیشینی مدرن را حفظ کرده است؛ همان «نه»‌ای که چهار قرن است این اجازه را داده تا تمامی کدهای رسمی در قلمرو عمومی (خصوصاً حقوقی) را که خطاب به کنشگر متفاوت نیست و او و تفاوت‌هایش را در نظر نداشته است (با رمزگشایی از کدها و افشای قدرت محوری‌شان که تنها به سود جمعیت قلیلی است)، زیر و زبر کند و در برابر بی‌اعتنایی خشونت‌آمیز قلمروی رسمی (که عملاً برخاسته از انحصارگرایی‌اش است)، چهره خود را آشکار سازد.

در بخشی از کتاب آزمون اندیشه‌های انتقادی معاصر می‌خوانیم:

چیزی که باعث می‌شود همراه با ساختن نظام اجتماعی، سیاسی و اقتصادی سازوکار جامعه‌ بعدی، نحوه نگاه و درک فردی (که در برپایی آن نظام تحول‌ یافته مشارکت دارد)، طی فرایندی برساخته شود؛ پس در حقیقت ما با مقولات مجرد و قابل‌ تفکیک «جامعه» و «فرد» سروکار نداریم، بلکه با مجموعه‌ای از عناصر برسازنده‌ای سروکار داریم که مجموعه‌ای پنهانی و نادیدنی امکانات فرد را برمی‌سازند. چیزی که توسط آن‌ها این وجودی که امروز فی‌المثل در مباحث جامعه‌شناسی، خود را به‌منزله «فرد» درک می‌کند، به لحاظ هستی‌شناسی در دوره‌ای خود را به‌عنوان «تولید کننده» درک می‌کرد، و امروز به گفته تورن، خود را به منزله «مصرف‌ کننده» درک می‌کند.

لب کلام اینکه: هم آن هویت تولید‌ کنندگی، برساخته وضعیتی اجتماعی و تاریخی بود که مسلماً خود آن فرد تاریخی، اجتماعی خاص در آن مشارکت داشت (چون همان‌گونه که گفته شد، هستی‌اش را به واسطه همان نقش کارکردی‌اش – چه سلبی و چه ایجابی – می‌فهمید) و هم این هویت مصرف‌ کنندگی به گفته تورن «چندپاره»؛ و این‌ها همه تأییدی است بر این مطلب که اصلا موجودی که به نام انسان می‌شناسیم، آنچه در هر دوره‌ای به منزله وضعیتی مرجعی برای خود برمی‌سازد (یا خلق می‌کند)، به‌ هیچ‌ وجه ذاتی‌اش نیست، بلکه ناشی از بی‌بنیادی‌اش است. وجود بی‌بنیادی که در سازوکار هستی انضمامی‌اش خود را ترمیم می‌کند. به‌ طوری که بر اساس دگرگونی‌ها، امروز می‌تواند فی‌المثل چندساحته (به قول تورن تکه‌تکه) و قابل رویت ظاهر شود.

صرف نظر از این مسئله، در گفته تورن، شاهد تلاش‌های ذات باورانه‌ای هستیم که بین «سوژه»، «ابژه»، «عقلانیت»، «هویت» و «تاریخ» برقرار می‌سازد. و به‌عنوان مثال ما را با این پرسش مواجه می‌سازد که مگر می‌شود فهم و درکی از چیزی به نام «سوژه»، وجود داشته باشد، و آن‌ را هم عقلانی بدانیم و با این‌حال آن‌ را قطع رابطه کرده از موقعیت تاریخی‌اش ببینیم؟ اینکه نحوه زندگی به‌ اصطلاح سوژه‌ به‌گونه‌ای است که ممکن است به نظر آید که به موقعیت تاریخی‌اش پشت کرده، حقیقتاً به این معنی نیست که امکان هستی‌ شناسانه تاریخی‌اش را از دست داده باشد. بنابراین، از نگاه جامعه‌شناسی انضمامی نیز، نشانه‌های «سوژه» مورد نظر تورن، افسانه‌ای بیش نیست.

فهرست مطالب

کلام نخست

بخش اول: قدرت، جامعه و انسان

فوکو و تورن

میشل فوکو: عصر کلاسیک در نظم اشیاء

میشل فوکو: تفسیر و تبیین علوم انسانی در نظم اشیاء

میشل فوکو: پژوهش سوژه‌های انسانی در «سوژه و قدرت»

میشل فوکو: ساختار شبکه‌ای قدرت در «حلقه‌های تور قدرت»

میشل فوکو: انسان و دولت در «تکنولوژی سیاسی افراد»

میشل فوکو: تبیینی از‌ زندگی آدم‌های بدنام در «پیشگفتار گزیده‌ای از بایگانی‌های زندان اتل ژنرال و باستیل»

میشل فوکو: نئولیبرالیسم در «تولد زیست‌سیاست، درس‌گفتارها»

میشل فوکو: خصیصه اصلی روشنگری در «نقد چیست»

میشل فوکو: آیینه‌داری مارکس، نیچه و فروید در «سخنرانی درباره نیچه»

میشل فوکو: تفسیر برساختگی خود به‌مثابه تکنیک در «در باب تبارشناسی اخلاق»

فوکو در روایت دلوز در «یک نقشه‌نگار جدید»

پی‌یر بوردیو: هزارتوی کلژدوفرانس در «درسی درباره درس»

پی‌یر بوردیو: سلطه‌ مردانه در «گفتگو با کاترین پورتوون»

پی‌یر بوردیو: ورزش به‌مثابه عرصه‌ای طبقاتی در «کنش‌های ورزشی و کنش‌های اجتماعی»

پی‌یر بوردیو: نزاع بر سر تقسیمات سنی در «گفتگو با آن ماری متابیه»

هربرت مارکوزه: اخلاق و آزادی در در باب اقتدار

هربرت مارکوزه: طرح‌های انسان‌شناختی در «سیاست و نظریه»

تئودور آدورنو: جامعه مصرفی در اخلاق صغیر

میشل لووی: نزاع قدرت در «رمانتیسم انقلابی می‌۱۹۶۸»

دانیل کوهن-بندیت: خود-گردانی در جنبش می‌۱۹۶۸ در «انتقاد از دهه شصت به‌مثابه مسابقه سیاسی»

مایکل هارت: چشم‌پوشی از هوشیاری مدنی در «زوال جامعه مدنی»

برنارد کریک: حقوق شهروندی در «دموکراسی»

بخش دوم: حقیقت و خشونت

خشونت پوپر در ناکجاآباد و خشونت

خشونت به‌مثابه مسئولیت در فلسفه و جامعه و سیاست

ژان بودریار: معضل واقعیت و حقیقت، در «وانموده‌ها»

ژیل دلوز: سیر وانموده‌ها در «افلاطون و وانموده»

بخش سوم: زن به‌مثابه مسئله

ژولیا کریستوا: انسان و جهان معاصر در «زمان زنان»

سیمون دوبوار: دیگری در جنس دوم

ژنویو لوید: قضاوت‌های غیرتاریخی در عقل مذکر

بخش چهارم: هنر و بازنمایی‌های هنری

رولان بارت: شورمندی عکس‌ در اتاق روشن

رولان بارت: کام‌جویی در لذت متن

رولان بارت: گریز از مرکز در امپراتوری نشانه‌ها

پی‌یر بوردیو: اقتدار نظام نمادین در عکاسی، هنر میان‌مایه

والتر بنیامین: هنر توده‌ای عکاسی و سینما در «اثر هنری در دوران تکثیر مکانیکی آن»

ژولیا کریستوا: هنر و هنرمند در فردیت اشتراکی

ژان پل سارتر: دیگری آرمانی در بازپسین گفتگو

برچسب ها

تمامی حقوق مطالب برای فصلنامه علوم زمین محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع می باشد.